Αἱ σύντομοι αὗται ἐξηγήσεις ἀποσκοποῦσιν εἰς τὴν ἐνεργὸν συμμετοχὴν εἰς τὴν Θείαν Λειτουργίαν διὰ σωματικῆς στάσεως, προσευχῆς, ᾠδῆς, κοινωνίας.

Ἡ Θεία Λειτουργία ἀποτελεῖται ἐκ τοῦ Λειτουργικοῦ Λόγου καὶ τῆς Εὐχαριστίας καὶ ἔχει δύο κορυφαῖα σημεῖα: τὸ Εὐαγγέλιον (κείμενον ἐκ τῆς Καινῆς Διαθήκης) καὶ τὴν Ἀναφοράν (μετὰ τῆς μεταβολῆς τοῦ ἄρτου καὶ τοῦ οἴνου).

Ἐκφράζουσιν ὅ,τι ἐσωτερικῶς ἐννοῶ ἢ βιῶ.

Ἡ προσευχὴ εἶναι ἡ προσωπικὴ συνάντησις μετὰ τοῦ Θεοῦ, ἐστὶν ἡ πνευματικὴ δύναμις ἡ κινοῦσα οὐρανὸν καὶ γῆν.

Ἡ Βίβλος διηγεῖται περὶ τῆς πίστεως εἰς τὸν Θεὸν καὶ τῆς ζωῆς μετὰ τοῦ Θεοῦ καὶ πῶς γυναῖκες καὶ ἄνδρες πρὸ τῶν ἡμετέρων χρόνων ἐβίωσαν ταύτην τὴν ζωήν.

Ἡ Εὐχαριστία σημαίνει εὐχαριστία καὶ εἶναι τὸ δείπνον εἰς μνήμην Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Προσερχόμενος ἐμπρὸς δύναμαι νὰ λάβω ἐν τῇ ὀστία τὸν Ἰησοῦν αὐτόν.

Ἡ μουσικὴ ἐμβαθύνει τὴν ἐσωτερικὴν μου συλλογήν, ἀνοίγει ἄλλους κόσμους, κινῆ τὴν καρδίαν μου καὶ τὰ συναισθήματά μου.

Φανερῶσιν ὅτι ἡ Θεία Λειτουργία εἶναι ἱερὰ ἑορτή, ἐν ᾗ ὁ Θεὸς διὰ ὁρατῶν σημείων ὁμιλεῖ πρὸς ἡμᾶς, καὶ δείκνυσι τὸν χρόνον καὶ τὸν χαρακτῆρα τῆς ἑορτῆς ἐν τῷ ἐκκλησιαστικῷ ἔτει.